eduBlog ACI

Od wczoraj biegamy jak w ukropie, a wszystko to z powodu Trójwymiarowych Targów Edukacyjnych ACI.

Tylko w dniu wczorajszym:

• wzrosły statystyki wypitej kawy – nie liczymy kubków – liczymy “zgrzewki”;)
• na dźwięk telefonu reagujemy już prawie jak psy Pawłowa
• a server firmowy bucha niczym jądro ziemi rozgrzany milionami danych.

Ale co tam, w myśl hasła rodem z PRLu – “ze wspólnej pracy, wyższe plony” chwalimy się naszymi osiągnięciami:

• 22 tys. wejść unikalnych użytkowników już w pierwszym dniu trwania Targów
• setki ofert kształcenia szkół publicznych i niepublicznych ze wszystkich ośrodków akademickich w Polsce
• nowoczesny layout, dynamiczne animacje, szybka nawigacja z łatwym dostępem do informacji, atrakcyjne multimedia
• konkursy z nagrodami.

I na koniec parafrazując znanego wieszcza:

“I ja tam gościem byłam, miód i wino piłam,
A com widziała i słyszała w tekście umieściłam.”

SCREENCAST (ang. screen – ekran, to cast – przedstawiać, por. broadcast) – film będący zapisem zdarzeń prezentowanych na ekranie komputera – obrazu widzianego przez użytkownika komputera. Film taki wraz zkomentarzem osoby wykonującej czynności może pełnić funkcje instruktażowe lub prezentacyjne, np. demonstrować sposób zmiany kroju pisma w procesorze tekstu. Nagrywanie i publikowanie screencastów określane jest z angielska jako screencasting. W swojej istocie screencast jest rozwinięciem idei zrzutów ekranowych, stanowiąc przejście od pojedynczego statycznego obrazu do ich strumienia w postaci filmu. Nagrane filmy udostępniane są potem w popularnych formatach SWF (Adobe Flash), AVI, QuickTime czy jako animowane obrazy GIF. Obecnie najpopularniejsze zastosowania screencastów to:

• demonstrowanie napotkanych problemów w systemie,

• przedstawianie rozwiązań tych problemów czy odpowiedzi na częste pytania,

• demonstracja bardziej złożonych funkcji (np. zakładanie konta pocztowego),

• czy wręcz nauka obsługi komputera,

• prezentacja nowych pomysłów, które łatwiej pokazać niż opisać.

Obecnie oprogramowanie do tworzenia screencastów potrafi o wiele więcej np. BB FlashBack potrafi powiększać wybrane obszary ekranu, umożliwia dogrywanie ścieżek dźwiękowych, dodawanie tekstu z opisem.

PODCAST to forma internetowej publikacji dźwiękowej lub filmowej, najczęściej w postaci regularnych odcinków, z zastosowaniem technologii RSS. Nazwa wzięła się z połączenia słów iPod – odtwarzacz muzyczny firmy Apple i broadcast (z ang. transmisja, przekaz). Początki podkastingu sięgają roku 2000. Wówczas to pojawił się pierwszy szkic dotyczący użycia technologii RSS do publikowania treści audio i wideo.

Aby słuchać podkastów nie trzeba posiadać iPoda ani innego odtwarzacza muzycznego – wystarczy komputer odtwarzający cyfrowe pliki dźwiękowe (np. w formacie MP3) lub pliki wideo w przypadku podkastu wideo oraz oprogramowanie pobierające i katalogujące transmisje na podstawie informacji zawartych w publikowanych razem z podkastami plikach RSS. Wiele podkastów nie wymaga nawet tego, publikując bezpośrednie linki do plików na stronach www. Podkast może mieć formę nieformalnego bloga, profesjonalnej audycji radiowej, kursu językowego lub hobbystycznego albo odcinków historii czytanej przez lektora. Istnieje coraz więcej powieści, które pierwszych odbiorców znalazły jako odcinki publikowane w postaci podkastów (Earthcore, Ancestor i “Infection” Scotta Singlera, Deja Vu Iana Hocklinga, Tom Corven Paula Story), a inne są rozpowszechniane jako podkast, aby zwiększyć popularność wersji drukowanej i ułatwić publikację kolejnych części (”Brave Men Run” Matthew Wayne Selznicka). Prezydent USA George W. Bush publikował swoje sobotnie przemówienia w formie podkastów. Wielkie korporacje medialne takie jak CNN oraz BBC wprowadziły w ramach testów swoje podkasty. Ich śladem poszło również Polskie Radio. Uczelnie Berkeley i Stanford udostępniają w formie podkastów wybrane wykłady, muzykę i audycje radia studenckiego.

VODCAST (ang. Video-On-Demand broadCAST) to technologia transmisji nagrań wideo w postaci plików dostępnych w Internecie i katalogowanych w technologii RSS. Vodcasty stanowią formę telewizji internetowej, analogicznie do podcastów będących rodzajem audycji radiowych. Ze względu na niewielką różnicę techniczną, vodcast uznaje się czasem za typ podcastu. Inne nazwy vodcast: videocast, vidcast, vcast, videopost, vpost.

WEBCAST − jest terminem używanym do określenia produkcji, transmisji i dostarczania prezentacji zawierających video, dźwięk oraz tekst poprzez przeglądarkę internetową. Odbiór nadawanej transmisji odbywa się w czasie rzeczywistym, czyli w skrócie „na żywo”. W przeciwieństwie do konwencjonalnego sposobu nadawania, który jest tylko jednokierunkowy, webcasting pozwala widowni, zaproszonym uczestnikom, współdziałać z twórcą i kształtować to, co jest dostarczane. Najprostsza forma nadawania przez sieć www wykorzystuje strumień danych medialnych (fonia, wizja i tekst), którego treść określa moderator transmisji. Zaletą tej technologii jest możliwość dotarcia z przekazem (prezentacją) do dużej grupy słuchaczy, w wielu przypadkach znajdujących się w wielu odległych geograficznie miejscach, przy stosunkowo niewielkich kosztach. Wykorzystanie interaktywności pozwala również na przekazywanie informacji zwrotnej od publiczności (np. w formie pytań, głosowania, itp.).

We wczesnych fazach Internetu całe pliki fonii i wizji były ładowane na dysk konsumenta, zanim mogły być odegrane przez jego komputer. Dlatego użytkownik musiał czekać, dopóki cały plik nie zostanie poprawnie załadowany na twardy dysk. Można wnioskować, że technologia “najpierw załaduj, a potem odtwarzaj” może być odpowiednia dla programów stanowiących krótkie klipy, ale nie dla słuchających radia na żywo lub oglądających klipy wizyjne.

Webcast znosi te ograniczenia. Technologia przesyłania strumieniowego pozwala na natychmiastowe odtwarzanie.

Nie ma wiec zbędnego czekania aż żądany materiał najpierw w całości znajdzie się na naszym komputerze. Co ciekawe każdą transmisje można oglądać wielokrotnie, ponieważ to serwer spełnia rolę magnetowidu/nagrywarki i zapisuje cały materiał aby udostępnić go później na życzenie

źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Screencast

http://pl.wikipedia.org/wiki/Podcasting

http://pl.wikipedia.org/wiki/VODcast

http://pl.wikipedia.org/wiki/Webcast

Kiedy myślę i nic nie wymyślę, to sobie myślę, po co ja tyle myślałem, żeby nic nie wymyślić.

Przecież mogłem nic nie myśleć i tyle samo bym wymyślił.

ks. Jan Twardowski

Czytam jak może wyglądać “wszechobecność internetu”, czyli jego obecność praktycznie we wszystkich sferach ludzkiego życia.

„(..) Mają powstać m.in. inteligentne systemy transportowe, czyli nastąpi połączenie samochodów z siecią, aby lepiej kontrolować ruch drogowy i otoczenie pojazdu.” – zakładam, że system wyeliminuje w ten sposób piratów drogowych.

„(…) Może rozwinąć się e-zdrowie, czyli system zdalnej kontroli procesów w organizmie pacjenta, który usprawni i obniży koszty służby zdrowia.” – WOW! yes yes yes babsztylowi z przychodni mówimy stanowcze … NIE;)

„(…) Będziemy mieć do czynienia z “internetem rzeczy” i sieciami domowymi, a więc z połączeniem różnych urządzeń domowych (pralki, lodówki, telewizora, radia, itp.) w jedną sieć.” – kusząca perspektywa dla damskiej części społeczeństwa

„(…) Może powstać trójwymiarowy internet i wysokiej jakości kino cyfrowe – jak wyżej z tą tylko różnicą, że w tym przypadku płeć przeciwna będzie wniebowzięta

(źródło: Edunews.pl)

I pomyśleć, że kiedyś Internet wyglądał tak:

Witamy wszystkich znanych i mniej znanych, rozpoznawalnych i anonimowych użytkowników naszego portalu.

Już od dłuższego czasu nosiliśmy się z zamiarem założenia redakcyjnego bloga. Był zapał, były chęci, ale też obawy. Ostatecznie, jako, że młody drzemie w nas duch, postanowiliśmy poeksperymentować, a co tam!
Niech się dzieje wola nieba…

Ci bardziej ostrożni postanowili jednak spojrzeć w gwiazdy i okazało się, że urodzony 15 lutego „(…) lubi wszystko, co niecodzienne i niezwykłe. Interesuje się literaturą, muzyką i sztuką. Cieszy go sprawianie przyjemności, a swoim spokojem budzi zaufanie innych osób.” I jak tu nie wierzyć w horoskopy;)

Zatem rozgrzani walentynkowymi emocjami i pełni poniedziałkowego zapału, zabieramy się do pracy.